|
|
DNA-testen voor Cystinurie bij honden.
Wat is Cystinurie?
Cystine, een aminozuur, is een van de bouwstenen voor eiwitten. Aminozuren komen in het voedsel
voor en worden via de darmwand opgenomen in het bloed. Onder normale omstandigheden komt een
deel van de aminozuren vanuit het bloed in de eerstgevormde urine in de nier terecht. Ze worden
echter direct daarna weer bijna volledig teruggevoerd in het bloed met behulp van een speciaal
transportsysteem in de wand van de niertubuli. Aminozuren worden dus bij gezonde dieren niet
uitgescheiden in de urine.
.jpg)
Bij honden met Cystinurie is er een defect in het transportsysteem dat het cystine terug
moet brengen in de bloedbaan. In het zure milieu van de urine slaat cystine neer in de vorm van
kristallen. Deze kristallen groeien in de loop van de tijd verder uit tot nier- en blaasstenen.
De nier- en blaasstenen kunnen de urineleiders volledig blokkeren waardoor een levensbedreigende
situatie ontstaat die acuut operatief ingrijpen noodzakelijk maakt.
Omdat reuen een nauwere urineleider hebben dan teven zullen zij eerder en vaker in de
problemen komen. In het ergste geval kan de urineleider volledig verstopt raken waarna
de blaas uitzet en, bij te laat ingrijpen, zelfs kan scheuren. Wanneer de druk in de
blaas toeneemt wordt de urine teruggestuwd naar de nieren die onder druk komen te staan.
Als deze druk te lang aan houdt en te hoog wordt zullen uiteindelijk niercellen afsterven
waarna de nier het volledig kan begeven. Zonder directe en adequate hulp leiden deze
complicaties onvermijdelijk tot de dood.
Dieren met Cystinurie worden meestal behandeld met stoffen die cystine binden en daardoor de
vorming van kristallen voorkomen. Bij de mens zijn de meest gebruikte middelen
2-mercaptopropionylglycine (MPG) en D-penicillamine. Er is weinig informatie beschikbaar over de
effectiviteit van deze middelen bij honden. Er is een onderzoek waarin wordt geconcludeerd dat
bij Newfoundlanders hogere doseringen van MPG nodig zijn dan bij andere honden met Cystinurie.
Dat zou ermee te maken kunnen hebben dat Newfoundlanders aan een ernstiger vorm van Cystinurie
lijden dan de meeste andere rassen. D-penicillamine bleek nauwelijks te leiden tot vermindering
van kristalvorming. Behandeling met MPG kan er in een aantal gevallen toe leiden dat de
cystine-stenen weer oplossen waarmee de noodzaak tot operatief ingrijpen vervalt. Jammer genoeg
zijn sommige Newfoundlanders nauwelijks te helpen met deze behandeling. Ze krijgen de problemen
herhaaldelijk terug en kunnen alleen nog met operaties worden geholpen.
Een DNA-test voor Cystinurie
Rassen die risico's lopen
Fokkerijbeleid
Hoe kan ik mijn hond laten testen?
|
|